Nasza filozofia

 „Edukacja nie może skupiać się na dniu wczorajszym rozwoju dziecka, ale na jutrzejszym. Stajemy się sobą dzięki innym. To, co dziecko może zrobić dzisiaj z pomocą, jutro będzie w stanie zrobić samo. Dlatego jedynym dobrym sposobem edukacji jest kształcenie, które podąża przed rozwojem i prowadzi go.”
Colin Rose, Rewolucja w uczeniu (Accelerated Learning)

Człowiek rozwija się w kulturze. Kultura otacza go i warunkuje jego istnienie jeszcze zanim się narodzi. Bez zakotwiczenia w kulturze człowiek nie posiada tożsamości, nie posiada umiejętności komunikowania się, wrażliwości, nie korzysta z nieskończonych zasobów doświadczeń poprzednich pokoleń: historii, nauki, sztuki, symboliki różnych religii.

Wchodzenie w świat kultury jest niekończącym się procesem, ale to właśnie w dzieciństwie kształtują się przekonania, sądy, opinie, uprzedzenia, postawy, nawyki, które zaważą na przyszłych wyborach życiowych młodego człowieka.

Naszą misją jest pokazywanie dzieciom świata jako wielkiego niezwykłego pola możliwości. Z jednej strony jako całości, za którą każdy jest odpowiedzialny, z drugiej strony jako mozaiki kolorowych puzzli, z których każdy jest piękny, bo różni się od innych. Owa wielkość i zróżnicowanie świata ma być dla dzieci zachętą do przygód i radosnego odkrywania, bez uprzedzeń i lęku, bez barier i obciążeń, za to z wrażliwością i szacunkiem dla innych. 

Jeśli już od przedszkola będziemy wychowywać nowe pokolenie w duchu tolerancji wyposażając je w jak najwcześniejszy bagaż różnorodnych spotkań z innymi kulturami - najlepiej spotkań osobistych - i znajomość co najmniej jednego języka, nie zapominając o dumie z własnych źródeł kulturowych, to mamy szansę wychować pokolenie świadome swej wartości i jednocześnie otwarte na zmiany sobie współczesnego świata. Czy będzie to pokolenie szczęśliwe? Tego nie wiemy, ale ma szanse być pokoleniem przystosowanym do wielokulturowego świata w jakim przyjdzie mu żyć, a to już chyba wiele...
Do zespołu ważniejszych cech dziecka, które sprzyjają jego adaptacji w innym niż własne środowisku kulturowym należeć będą przede wszystki jego otwartość, elastyczność, zdolność do empatii, łatwość komunikowania się w sferze werbalnej i niewerbalnej.

W naszym przedszkolu przyjmujemy zasadę WARTOŚCI SPOTKANIA. Nasze dzieci mają od najmłodszych lat obracać się w szerokim środowisku wielonarodowym, bowiem wychodzimy z założenia, że podstawą nabywania przez kilkuletnie dzieci wiedzy o świecie jest jego DOŚWIADCZANIE.

Obecność w przedszkolu osób spoza własnego kręgu kulturowo - językowego sprawia, że to, co jest dalekie i abstrakcyjne, staje się konkretne i bliskie. Dzieci mają szansę widzieć jakąś rasę, kulturę, religię, poprzez innego, życzliwego im człowieka ponad stereotypami i uprzedzeniami oraz zrozumieć, że tak naprawdę mimo wielu różnic wszyscy jesteśmy do siebie podobni.

W przypadku, gdy kontakt z innymi rasami, religiami, językami, zwyczajami, następuje we wczesnym dzieciństwie, w osobowości dziecka wykształca się większa otwartość, poczucie relatywizmu i co ważne, ciekawość świata i ludzi. Ponadto uwrażliwia na problemy globalne, uświadamia istnienie skrajnie różnych od własnych warunków bytowania innych ludzi, tworząc tym samym bazę dla rozumienia i akceptacji innych ludzi i kultur w przypadku zetknięcia z nimi w przyszłym życiu prywatnym lub zawodowym.

W polskich programach wychowania przedszkolnego brakuje treści, które naszym zdaniem są dzieciom bliskie i są dla nich atrakcyjne i ciekawe np. “Dzień z życia dziecka w Meksyku”, “Chiński nowy rok, czyli nasze powitanie wiosny”, “Niezwykła historia kolby kukurydzy”. A właśnie takie tematy znajdują wśród dzieci ogromne zainteresowanie. Działają na nie i są tym atrakcyjniejsze o ile dotyczą dalszych zakątków świata. Skłaniają do zadawania pytań i myślenia, pobudzają marzenia i motywują do odpowiedzi na najważniejsze dla wieku przedszkolnego pytanie DLACZEGO?

Pokazywanie różnorodności świata musi oczywiście iść w parze ze wzmacnianiem dumy z własnej kultury, co jest konieczne dla budowania tożsamości dziecka i jego poczucia bezpieczeństwa. Stąd pamiętamy o rozkładzie akcentów pomiędzy tolerancją, otwartością i ciekawością świata, a osadzeniem dziecka we własnej kulturze, języku i nauce traktowania ich jako powód do dumy.